donderdag 9 november 2017

Fraude of niet, dus wel.

Lijkt aardig officieel.
Af en toe zet ik een advertentie van spullen op Ligfiets.net.
Afgelopen week kreeg ik een mailtje (vanuit het buitenland) of de tweewieler van mijn vrouw nog te koop was, en of ik wat foto's wou opsturen met de vraagprijs.

Zo gevraagd zo gedaan. Ik kreeg een mailtje terug dat de vraagprijs oke was en dat ze een cheque zouden sturen, en ze vroegen om ons bankrekening en adres.

Mmmmmmmm, dacht ik, apart maar afgeven bankrekening en adres hoeft geen problemen te geven.
Hierna lag er ineens een cheque (uit Parijs) in de brievenbus met een bedrag wat ver het aanschafbedrag overschreed.

Dit gaf zwaar te denken, ook ondanks het feit dat niet op mijn verzoek in gegaan werd om het afgesproken bedrag gewoon op mijn rekening te storten.

Controle bij de bank en internet leerde al snel dat hier een behoorlijk luchtje aan hing, en dat ze het bedrag wat overbleef na aftrek van kosten en aanschaf, waarschijnlijk contact wilden incasseren.
Daarnaast loop je het risico dat na controle van de bank de cheque niet gedekt is en dat de bank het geld terug haalt. Dan heb je het verschil in contacten terug gegeven en de storting wordt terug gedraaid.

Nou dat gaan we dus mooi niet doen. Dus heb je iets te koop staan, en krijg je zoiets in de mail. Vertrouw het niet en ga er niet mee in zee. Waarschijnlijk is het een gevalletje van witwassen.
Het wordt ook wel scam genoemd.
Cheque komt vaak van de HSBC Bank, weet niet of die er iets aan kan doen.

Saluut.

zaterdag 28 oktober 2017

Sportschool, ja of nee.

:-)
Het fenomeen "Sportschool", heb ik eigenlijk nooit iets mee gedaan, want als je woon werk verkeer in de fiets doet, dan doe je genoeg aan sport, dit was en is altijd mijn uitgangspunt geweest.

Maar de laatste jaren begon ik toch te merken dat de verhouding getraindheid van onderlichaam en bovenlichaam niet helemaal klopte. Vooral de armen en schouders, en het laatste half jaar begon mijn linkerschouder toch wat beperkingen te krijgen.

Mijn vrouw kwam laatst thuis met een enthousiast verhaal van een sportschool wat mij wel aansprak.
En nu ik tegen de 60 aanloop wil ik ook wel een Six-Pack :-)
Iedereen heeft ze, maar ze zijn niet bij iedereen te zien. :-)

In ieder geval de eerste sessie gehad en bij gebruik van de bovenarmen en schouders kon de begeleider duidelijk zien dat er wat het bovenlichaam betreft, er nog wel wat arbeid gedaan moet worden.

Grappig was wel toen ik op de roeimachine moest zitten, mijn buurman aangaf na de start, "dit tempo ga je niet volhouden", wat de volle 10 min. betreft. Hij was ingesteld om in 10 min 2200 mtr te roeien.
Tja ik zit er voor het eerst, dus je gaat op gevoel af en ik dacht, dat gaan we dan wel zien.
Na 2200 mtr had ik nog 1.15 min over. Ik weet niet precies hoe dit in te schatten, maar de begeleider gaf in ieder geval aan dat het boven gemiddeld is.

We gaan de eerste 2 maanden 2 x per week naar de sportschool om te kijken wat voor uitwerking de training heeft op het bovenlichaam en schouder, want ik wil die beperking er wel uit hebben.
Hoop dat het ook invloed heeft op de periodes van stijfheid/spit in de rug.
In ieder geval volgens de meeting en de gemeten parameters is mijn werkelijk leeftijd 15 jaar jonger, nou dat is in ieder geval al mooi meegenomen.

We gaan het zien.
Saluut.





zondag 24 september 2017

Oproep "Welke teller is de beste"?

Ik rijd al jaren met een extra draadloze teller in de carbon Quest, voor cadans en hartslag, maar met wisselend succes. Regelmatig storing en een gedoe met de batterijtjes.

Ik ben op zoek naar een teller die snelheid, cadans en hartslag weergeeft. Heb er een paar gehad die draadloos zijn, maar dat geeft zoals bovenstaande vaak gedoe.
Het liefst vind ik een teller met cadans en snelheid via draadje en hartslag draadloos. Het signaal hoeft dan niet door carbon heen.

Nou kan ik weer een nieuwe kopen en proberen, maar ik kan ook vragen naar ervaringen van mede ligfietsers, dus vandaar deze oproep.

Wie gebruikt een goed werkend setje in een carbon velomobiel.
Ben benieuwd naar de reactie's.

zaterdag 16 september 2017

Canada.


Laatste weken geen meter gefietst, niet erg want we waren op vakantie in Canada, na Rusland het grootste land van de wereld. Iets van 260 keer groter dan Nederland.
Om een en ander te bekijken toch maar een auto gehuurd. :-))

Op een van de vele rotsen
Verscheidenheid is groot, we zijn in de provincie Ontario geweest en dan vanaf Toronto, naar het noorden via de oostkant van lake Huron naar het noorden en via lake Superior weer terug naar de bekende watervallen, de Niagara watervallen.

Al met al een mooie reis, met veel indrukken van hoe de Canadese bevolking leeft in Canada. We zijn regelmatig Canadese tegengekomen die Nederlandse ouders of voorouders hebben. Er werd zelf verteld door een geïmmigreerde boer uit Friesland dat 50% van de melk in Canada geproduceerd wordt door boeren die van Nederlandse komaf zijn.

Als je door de glazen vloer kijkt.
In Toronto is de CN Tower een belevenis met zijn 450 mtr hoogte waar je als bezoeker kunt komen.
De auto's zijn dan net dinky toys op de snelweg.
In het noorden veel natuurschoon met heel veeeeeeel bos en stenen/rotsen. Uiteraard lopen hier ook de nodige wilde dieren, overdag niet veel last van maar in het donker moet je niet de wildernis in hebben we begrepen van de plaatselijke bevolking.


Een van de honden.
Ook een indianen reservaat Wikwemikong bezocht, waar we tijdens een wandeling begeleid werden door honden die getraind waren om mensen te beschermen tegen beren tijdens hun wandeling, die honden bleven de hele tijd bij je en zochten de hele omgeving af waar je liep, heel apart.

Ook zijn we nog met een veerpont geweest, de afstanden zijn groot daar, dus het duurde 2 uur voor we aan de overkant waren. :-))

We hebben de reis zelf geregeld en geboekt en zo kwamen we van 4 sterren hotel. Tot motel, waar veel werkverkeer overnacht, tot aan bed en breakfast.
Aparte was dat juist dat bed and breakfast de mooiste en meest luxe overnachting was.
Zo'n overnachtings- motel moet je ook een keer mee gemaakt hebben, simpel, sober en functioneel, niet al te schoon, maar het kon ermee door.



Links de USA kant en rechts de Canadese versie.
Na al dat moois gingen we naar de watervallen van Niagara, een hele belevenis met al dat water wat daar over de rand valt. Op de boot kregen we regenkleding aan want vlak bij is het een groot waterfestijn, zoals je op de foto kunt zien.
Onvoorstelbaar, al dat water en het gaat de hele dag door. Informatie leerde ons dat tot 1950 de erosie van de waterval 3 meter was per jaar, hierna hebben ze veel water omgeleid via kanalen en hierdoor is het gelukt dat de erosie terug ging naar 30 cm per 10 jaar.


Kun je je voorstellen hoeveel water er toen erdoor ging, dat moet verschillende keren meer zijn geweest dan wat je nu ziet.
Al met een hele reis en de jet lag ervaring heb ik nu ook.
Saluut.



dinsdag 15 augustus 2017

Kwets, deel 2.

2013
We schrijven alweer 2017, en het plaatje hiernaast is van 2013. Dit kreeg ik van de eigenaar van Quest nr. 77, nadat ik de Quest toendertijd aan de buitenkant gerestaureerd had.

Nu kreeg ik het verzoek om de binnenkant te restaureren. de Quest is van bouwjaar 2002, dus al 15 jaar oud.

De waslijst van mankementen was ook aardig lang. maar niet getreurd we zijn niet snel voor 1 gat te vangen.



 
Lege huls.
Het aluminium frame was toe aan meerdere herstel werkzaamheden, waaronder herstel van boutgat tussenrol, en ophanging spanner.
De glasfiber buis achter was helemaal doorgezakt en er zat veel speling in de achterbrug.

En zo waren er nog meer dingen die aangepast vervangen moesten   worden, maar wat wil je ook na 15 jaar intensief gebruik.

Na een paar uur sleutelen was alles eruit, behalve het elektrische gedeelte en stuur, en kon ik beginnen aan de opbouw, waarbij ik ook niet gevraagde modificaties doorgevoerd heb, want als je het los op de werkbank hebt liggen, is het zo klaar.

Al met al was de proefrit snel klaar en de Quest kan er weer een paar jaar tegenaan.
En weer verliet een tevreden klant het pand :-)
Saluut.

donderdag 6 juli 2017

En weer verliet een tevreden klant het pand.

Staan mooi naast elkaar.
Sinds een aantal jaren verkoop ik dakdragers voor velomobielen. Deze zijn zodanig gemaakt met oprijgoten dat je persoonlijk zonder hulp van derde je velomobiel op je auto kunt krijgen.

De hele constructie is van aluminium en vrij simpel op te bouwen. Voor de oprijgoten heb je 2 boutjes nodig om de stukken te koppelen en dan zet je zelfstandig je velomobiel op de dakdrager, waarna je de oprijgoten in stukken onder de velomobiel vastzet op je dakdrager.

Hierdoor geen materiaal in de auto, wat gevaarlijk voor je kan zijn bij ongelukken.
Bij deze constructie was het de uitdaging omdat 2 verschillende fietsen te kunnen plaatsen, dit vanwege de komende vakantie, en zoals je ziet is dat mooi gelukt, op vakantie ben je met meerdere mensen, maar hij gaat ook gebruikt worden om alleen op pad te gaan.

Ook is er ruimte om 2 velomobielen op de dakdrager te plaatsen, wat gewicht en volume betreft kan het, want de meeste dakdragers kunnen max. tot 70 kg belast worden.
Groot voordeel vind ik zelf dat je de wielen van de velomobiel vast kunt zetten met kleine spanbandjes aan de dakdrager, hierdoor krijg je geen beschadigingen aan de body.

Zelf gebruik ik hem al een jaar of 4 en op de Duitse autobaan was het geen probleem om flink door te rijden. Voor die tijd had ik hem altijd op de aanhanger, maar dat schiet niet op, als je ver moet.
Saluut.


zaterdag 10 juni 2017

Fiets Elfstedentocht 2017

Mooie carbon fiets van mijn dochter Tirza gekregen.
Pinksterweekend 2017 en dan is het weer zover, dit keer de 35ste keer, volgens de officiële telling van de vereniging. Vlak voor het weekend geeft de buurman aan dat hij niet mee kan, want zijn werkgever wil dat iedereen werkt op 2de pinksterdag, omdat er veel vraag is naar de banden die ze produceren, jammer want het is altijd leuk als hij meegaat.

Dit keer dus met zijn 4en, en na wat aankopen via internet kunnen we met groep 6 starten, het lukt elk jaar weer om voldoende vroege kaarten te bemachtigen. Het wordt een droge dag, rond de 20 graden, en weinig wind zegt Piet Paulusma, de eerste 2 dingen kloppen, maar weinig wind hebben we niet had, zeg maar rustig een stevige tot harde wind uit het zuid, zuidwesten.

Net tegen 6 uur hebben we de eerste stempel, en kunnen we los. Dit keer op een echte carbon racefiets, dus dat belooft wat. De jeugd geeft aan dat 31 genoeg is, en dat ze niet veel kopwerk zullen doen. De buurman is er niet bij (Jan) dus nu moet ik het zelf doen, het motto is dan ook, een leuke groep zoeken en niet te gek.

Tot aan Holwerd is het voor de wind, en dan is iedereen een echte racefietser, het schiet lekker op en we zijn zelf precies op tijd in Dokkum, we mogen gelijk door de tijdcontrole en vlak ernaar gaan we koffie drinken, ff zitten, en bijkomen. De koffie gaat erin met een appelgebak met slagroom, dus dat gaat wel goed. Na Dokkum komt altijd een lang recht stuk en nu is het tegenwind, er zijn weinig groepjes, en die er zijn, gaan niet hard, ik ga op kop en de jeugd erachteraan. Door niet te zwaar te trappen kan ik een lekker tempo draaien en het kopwerk valt me niet tegen.

Na Bartlehiem komt er een collega fietser naast me rijden en vraagt "zal ik helpen", dat slaan we niet af, en zo gaan we afwisselend op Leeuwarden aan. Ondanks de harde wind, schiet het toch nog lekker op. Bij de controle krijg ik nog bedankjes voor het kopwerk. Na Leeuwarden blijft de jeugd wat hangen in een grote groep, en als ik me laat afzakken, gaat er ineens vlak voor ons een fietser liggen. Mijn dochters en ik kunnen nog net de dans ontspringen maar mijn schoonzoon ligt er tussen. Gelukkig mankeert hij niks en zijn fiets ook niet. Alleen zijn middelvinger is wat pijnlijk. Na controle van de fiets gaan we weer verder, maar we spreken af niet meer in zo'n grote groep te gaan  rijden, want iedereen klets en er wordt niet echt opgelet.

Met zijn 4en op een rij.
Dan kun je beter in een kleine groep rijden, zo gezegd zo gedaan. Ik neem het voortouw en de rest er achteraan, de sliert is soms best wel lang, en iedereen vindt het wel best met deze harde wind. In Winsum krijgen we gratis sportvoeding, en in Bolsward weer de bekende soep. Naar Sneek toe is het zijwind, en na IJlst gaan we eten in Sneek, ff van de fiets af en genieten van een bord warme macaroni.

Alleen hierna moet je weer op de fiets, de kont doet wat zeer en de benen zijn wat stram maar na een half uurtje draait het spul weer als vanouds, Sneek/Sloten is ook open en een lang recht stuk, dus heel hard gaat het niet meer tegen de wind in . Hierna het bosrijke gebied in Gaasterland, en dat geeft beschutting, alleen vlak voor Oudemirdum heb ik een flinke dip, ik zie voor het eerst het achterwiel van de jeugd en moet ff passen. In Oudemirdum ff een banaan en wat druivensuiker, en hierna ben ik er weer.

Judith die naast me fiets als het omhoog gaat na het bordje Oudemirdum, Pé weet precies waar dat is, drukt me omhoog en ontvangt veel applaus van het publiek, dat vond ik nou erg lief van haar :-)
Hierna krijg je het stuk langs de dijk en later het stuk op de dijk naar Stavoren toe. We gaan draaien met zijn 4en, en niet langer dan 30 seconden op kop, er komen nog 2 andere fietsers bij, en hierdoor kunnen we nog een leuk tempo maken tegen de wind in. De "rode klif" is voor Judith net ff te hoog, dus moet ze ff passen.

Maar we weten na Stavoren is het zeilen voor de wind en kunnen we uit trappen naar Bolsward toe.
En nou dat doen we dan ook, we komen zelf tot onze verbazing weer boven de 30 uit. Tjonge, dus het kan toch nog :-)

Om 5 uur zijn we terug en hebben een laag gemiddelde, 26,2 maar erg leuk en gezellig gefietst met zijn 4en. Volgend jaar weer, en dan zal de jeugd wat meer trainen, want ik wil ook wel eens in een zetel naar de finish rijden. :-)
Saluut.